RSS

Men are from Mars and Women are from Venus.

 

Men are from Mars. Women are from Venus.

Men are from Mars. Women are from Venus.

 

สวัสดีค่ะ วันนี้ก็ไม่มีอะไรมาก อยากมารีวิวหนังสือ ผู้ชายดาวนักรบ – ผู้หญิงดาวแห่งรัก

อยากให้คนที่กำลังมีคู่ ไม่ว่าจะคู่แบบไหน แบบเพื่อนกัน แบบแฟน แบบกิ๊ก ไม่ว่าจะรูปแบบใด หากรู้เขา รู้เราแล้ว จะรบกี่ครั้งเราก็สามารถชนะได้แน่นอนจ๊ะ

มีเนื้อหาที่แปลเป็นภาษาไทยโดย กาละแม หาซื้อมาอ่านกันได้ตามร้านหนังสือทั่วไปนะจ๊ะ แต่อรไม่ได้อยู่ที่เมืองไทยก็เลยอ่านเวอร์ชั่นภาษาอังกฤษแทน

ผู้ชาย – จากดาวนักรบ

ชื่อก็บอกอยู่แล้ว เรื่องของนักรบ ชีวิตของนักรบก็มีอยู่แค่การรบ การแข่งขัน การเอาชนะ การเตรียมตัว การเรียนรู้ทักษะ การดูแลตัวเองเมื่อต้องเจอกับความพ่ายแพ้

เมื่อผู้ชายมีคู่ – ธรรมชาติของเขาจะกำหนดให้เขาเป็นผู้ล่า ยิ่งเล่นตัวก็ยิ่งต้องตื๊อ เพราะเขาจะเอา เขาต้องได้ เขาต้องชนะ เขาทำได้ทุกอย่างให้ผู้หญิงอย่างเรา แพ้เขาราบคาบ แต่เป็นการแพ้ที่มีความสุขเนาะว่าไหม? 55 เราอยากเรียกช่วงนี้ว่าเป็นช่วงโปรโมชั่น หรือช่วงแห่งการรบนั่นเอง, เขาทำได้ทุกอย่างจริง ๆ อ่านเราออกทุกเกมส์ พร้อมที่จะเล่นตามเกมส์เพื่อให้เราเปิดใจ และยอมรับในตัวเขา รักเขาหัวปักหัวปลำ

เมื่อชนะแล้ว – เมื่อได้เราแล้ว – สิ่งที่เขาเคยทำในช่วงโปรโมชั่น ก็จะมีน้อยลง หรือไม่มีให้เห็นเลย เขาจะอยู่ในช่วงพัก เป็นหนังสติ๊ก ที่ไม่ได้ถูกยืด ไม่มีแรงหน่วง ไม่มีแรงดึงดูด ไม่มีแรงบันดาลใจ นอนเหี่ยวเป็นผัก ไม่ค่อยสนใจเราเหมือนเมื่อก่อน ยุ่งกับเพื่อนชาย ยุ่งกับกิจกรรมของเขา ดูบอล เล่นเกมส์ ไปกินเบียร์นอกบ้านกับเพื่อน ไปเตะบอล – ไม่พาเราไปเที่ยว ไปดูหนัง กินข้าว เหมือนตอนจีบกันใหม่ ๆ

** เป็นเรื่องธรรมดานะ ผู้หญิงไม่ต้องคิดอะไรมาก ก็ปล่อยให้เขาทำอะไรตามใจเขาสักพัก สาว ๆ อย่างเราก็ไปทำเล็บ ทำผม ไปเม้ามอยหอยกาบกับเพื่อนสาว อย่าไปให้ความสนใจกับพฤติกรรมของเขามาก เด๋วเขาจะรู้หน้าที่ของเขาเอง ไม่ต้องจุกจิก วุ่นวาย เขาจะกลับมาเองเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม

หลัก ๆ เลย ที่ ผญ ต้องพึงระลึกไว้เสมอ – ผช ต้องการเป็นฮีโร่ของคุณ ต้องการคำชมของคุณ ต้องการแรงสนับสนุน กำลังใจ แทนคำก่นด่า ฉันว่าแล้ว ฉันบอกแล้วใช่ไหม เทือกนี้ ไม่โอเค หากเขาทำผิด ทำพลาดอะไรไป แค่บอกว่าไม่เป็นไรนะที่รัก หัวเราะให้กับเรื่องเปิ่น ๆ ของเขา แล้วถามเขาต่อว่า แล้วตเองจะให้เขาช่วยอะไรบ้าง? … เรื่องแค่นี้ ผญ อย่างเรา ๆ ทำได้อยู่แล้วค่ะ

ผู้หญิง – จากดาวแห่งรัก

จริง ๆ แล้วส่วนนี้ยังต้องโม้อีกไหมค่ะ? เพราะพวกเรา ๆ รู้ดีกว่า ธรรมชาติของผู้หญิง คือการพูดคุย สื่อสาร การถกปัญหาของผู้หญิง เป็นเพียงเรื่องของการรับรู้รับทราบ แต่ไม่ต้องการหาคำตอบ หรือแนวทางแก้ไข ซึ่งผิดกันกับดาวนักรบ ที่ เมื่อใดคุยเรื่องปัญหา เขามักต้องการหาทางออกเสมอ ยิ่งเขารับฟังเรื่องของผู้หญิงมากเท่าไร ปัญหาเหมือนจะไม่หมด ไม่จบสิ้น หลั่งใหลเทมาดุจสายน้ำ จากปัญหาแรก ไป 2 3 4 เมื่อยิ่ง ดาวนักรบช่วยแก้ ก็ยิ่งผุดปัญหาใหม่ ทำให้ดาวนักรบถอดใจ และไม่ต้องการให้ความร่วมมือ ไม่อยากฟัง ทำให้เขาปลีกวิเวก ไปอยู่ในโลกของตัวเอง

ซึ่ง ทำให้ดาวแห่งรัก บ้าคลั่งไปกันใหญ่ หาว่า ดาวนักรบไม่รัก ไม่ใส่ใจ ไม่ต้องการ และประชดรักด้วยวิธีการต่าง ๆ นา ๆ

เมื่อผู้หญิงมีคู่ – ก็ต้องการให้คู่ทำตัวเหมือนเป็นเพื่อนสาวจากดาวแห่งรัก ที่นั่งจิบน้ำชา แชร์ปัญหา ที่ไม่ต้องการแนวทางในการแก้ไขได้ตลอดเวลา หรือแม้กระทั่งตลอดทั้งวัน ซึ่งมันผิดธรรมชาติของดาวนักรบ ที่เวลามีปัญหาเขาจะเก็บตัวเงียบหรือจัดการกับปัญหาของตัวเองให้จบ ๆ การเล่าให้ปัญหาให้กับเพื่อนฟังนั้นจะเป็นทางออกสุดท้ายจริง ๆ ที่ดาวนักรบจะเลือกทำ เมื่อคนที่เขารักมีปัญหา เขาก็อยากหาทางช่วย แต่ด้วยธรรมชาติของเราแค่ต้องการแชร์ แนวทางมันก็ต่างกัน ยิ่งเล่า ก็ยิ่งมีปัญหามาเพิ่มมากมาย ดาวนักรบก็จะรู้สึกเสียใจ ที่เขาไม่สามารถช่วยเราแก้ปัญหาอะไรได้ เขารู้สึกเขาไม่ได้เป็นฮีโร่ ไม่ได้เป็นคนที่แข่งแกร่ง อย่างที่เขาอยากเป็น เขาจะค่อยๆ ปลีกตัวออกไป

ทางแก้ – เรา ๆ ผู้หญิงเวลาเล่าปัญหา ต้องแจ้งให้เขาทราบล่วงหน้าเลยว่า เรื่องนี้ไม่ต้องการแก้ไข แค่ต้องการแชร์ และอยากให้เธอเข้าใจ รักฉัน และรักฉันเมื่อฉันเล่าจบก็พอ ฉันขอแค่นั้นจริง ๆ เท่านี้ดาวนักรบก็จะอยากฟังทุกเรื่องราวของคุณแล้วคะ

สิ่งที่ ผช ต้องคิดถึงไว้ให้มาก ๆ – ผญ ต้องการให้คุณรู้ว่า นางเองก็เหนื่อย กับเรื่องรายละเอียดยิบย่อย เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่นางต้องเป็นคนไปตามเก็บให้คุณ เรื่องที่ ผช ไม่ทำ ไม่รู้ ที่บ่นก็แค่อยากจะแชร์ว่า ทุกอย่างที่ทำ และ ที่เหนื่อยอยู่เนี่ย เพราะฉันแคร์ และ รักคุณนะค่ะ อยากให้คุณรู้ แต่ฉันไม่อยากบอก ผช ก็แค่ต้องฟัง และ แสดงความเห็นอกเห็นใจ และหมั่นบอกนางบ่อย ๆ ว่า นางทำดีแล้ว ขอบคุณนาง และบอกรักนางให้ได้ทุกวันนะคะ

หากเราเข้าใจในธรรมชาติของทั้งสองดาว ก็จะทำให้เราอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุขมากขึ้น ขออวยพรให้ทุกคู่โชคดีค่ะ ^^

 
Leave a comment

Posted by on June 29, 2014 in Uncategorized

 

Make things better

Behind any failure, there are opportunities to fix and make things better

There are always two sided for all things. Sometime I blind myself to just looking at one side where it gives more promising / happiness / joyful. By the time that stick my head with it, I am fly above the cloud.

When things suddenly changed direction then I am falling fast.

Thanks for being there for me on a minute that I needed :) I really appreciate it and never thought it will be you.

 

 
Leave a comment

Posted by on June 10, 2014 in Uncategorized

 

X-Men: Day of future past

I watched it last Friday. :D It was awesome. I really really enjoy it.

Thanks for not showing up on last Thursday. It helps me to get back on my feet, knowing who I am and what I really capable of. My ability to heal has been broke just like how professor X has lost his power to enter others people mind.

I totally gone nuts. I am out of my mind. I am trying to hold on to someone, to just get up and live my life. But the world as you know it isn’t anything like what it written in the romantic novel. There isn’t any living god or a charming prince to hold your back.

I think I am on the process of fixing my life puzzle. I shouldn’t have created strong personality where I will not allow to cry or showing my weakness. But never mind, I can’t change who I am. I will just have to keep looking for the place where I belong. :)

I am going to enjoy the life that I have chosen!

 
Leave a comment

Posted by on May 26, 2014 in Philippines

 

30 ยังแจ๋ว

Hola Hello Sawasdee fan blog asrihakoon jaaaaa.

This is the first post on my 30. :D I would like to thanks these people for their time, not only when we eat seafood together on my Bday of course but for every moment that we have helped and reflected one another for the better.

photo 1

Me with P Boon and P Kung. They are the best couple and best brother/sister to me. They have never failed on caring and always checking me out.

10294515_10154081681745392_2106765859129100995_n - Copy 10341454_10154082006815392_8324505696324091848_n - Copy

 

With these Cha-nie gangster, I can never feel bored. They are the most hilarious people, always have me laugh on some silly fact or logic that they apply in coping their lives.

 

We had theme “ชะนีน้อย กินหอย ใส่เสื้อลาย” After seafood dinner then we moved to our favorite live band “Nuvo” in Greenbelt 2.

10300644_10152420851667037_6612516878010237379_n 10351075_10152418617942037_6790429176311728364_n

 

Nong Kong seems to enjoy his photography lesson a lot! The band is “Climax” look for them on facebook or youtube. My favorite song is “When I was your man” song by Bruno Mars. The Climax are live every Wednesdays, Fridays and Saturdays. Don’t take margaritas or any others cocktails drink ! recently Novo bartender changed and I nearly throw mine away the last time when I had it.

Wine or beer are a much better choice. :D

Thanks everyone, you have made a spacial celebration and also special ME.

If we are celebrating anything again then I am so sure that it is going to be my WEDDING with whom? and where? …. To be announced before my next birthday. LOL Me and my future husband have 1 year to find one another.

Have a great Friday. Anyone going out tonight then please message me the location!! 0917-839-0848

 

 

 
Leave a comment

Posted by on May 16, 2014 in Philippines

 

Tags: , ,

You are what you eat

สาบานว่านี่คือ เด็กเชียร์เบียร์?

อุ๊ต๊ะ สาขางานพริีตตี้ย่อยยับ ๕๕

อะไรคือ เป้ด

วันนี้ของานบรรยายเป็นภาษาไทยละกัน เรื่อง กินยังไงก็ได้อย่างนั้นแล….
เรื่องอื่น ฟิลิปปินส์ อาจะล้าหลังคนไทยอยู่บ้างนะ แต่เรื่อง การกินอาหารขยะนี้ขอบอกว่าเขาล้ำเราไปเยอะมากเลยค่ะ ทุำกมุมถนน ทุกปากซอย จะมีร้านไก่ทอด เสิร์ฟพร้อมข้าวนะค่ะ ขนาดเซเว่น ร้านสะดวกซื้อยังมีไก่ทอดขายเลย

การกินอะไรที่ย่อยยาก ร่างกายก็จะไม่ย่อยค่ะ เปลี่ยนเป็นไขมันแล้วสะสมตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกายเลยละกัน ฮ่า ๆๆ หรือเปล่า ก็คงไม่หรอกนะ แต่อาจจะมีส่วน ตับไต ไส้พุง คงเขลอะกลัง เต็มไปด้วยคราบไขมัน ซึ่งไม่เหลือพื้นที่ใดให้ได้ซึมซับวิตามิน แร่ธาตุ ของดี ๆ แล้วละ

ที่พุงเขาใหญ่ ส่วนตัวแล้วเราคิดว่า อวัยวะภายในเขาทำงานหนักมากนะ จึงทำให้มันใหญ่แล้ว สวด พูนออกมาเชียว ก็เนื่องด้วยอาหารที่กินเข้าไปย่อยยาก ไม่มีผัก ไม่มีไฟเบอร์เลย ผักที่นี่ก็ราคาแพงด้วย ประกอบกับ รายได้คนปินส์ไม่สูงมาก ไม่สามารถเช่าห้องพักที่มีครัวน้อย ๆ ให้ประกอบอาหารได้มั้ง

แต่จริงๆ แล้ว ต้มมาม่า ใส่ผัก ใส่ไข่ มันก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นงานยาก ส่วนใหญ่แล้ว สาเหต คงมาจากความขี้เกียจ คงมัวแต่ยุ่งเรื่อง รักกัน เอากัน ปั้มลูกออกมาให้เป็นปัญหาของสังคมมากกว่า

ผู้ชายต่างชาติ ทุกคนที่ได้เดทชะนีปินส์ จะบอกเป็นเสียงเดียวกันเลยว่า กินเยอะ กินจุกจิก กินตลอดวัน กินเหมือนในชีวิตนี้ไม่เคยกินมาก่อน ดำ ส่วนไหนดำก็ไม่รู้นะไปถามกันเอาเอง แต่นมใหญ่มากกกกก นะ 38 อันหลังนี่ต้องยอมจริง ๆ เพราะคนปินส์นมใหญ่มาก หุ่นคนธรรมดาทั่่วไป มักจะอยู่ในรูป สามเหลี่ยม หัวกลับ … ไหล่กว้างกว่านม นมใหญ่ เอวเล็กว่านม และ ตูดเล็กกว่าเอว จบ…

เห็นเขาหุ่นแบบนี้ เขามั่นหน้ากันทุกคนนะจ๊ะ ก็ดูอย่างรูปด้านบน นี่ขนาด ประกอบเป็นสัมมาอาชีพ ยังไม่แย ที่จะเฟิร์มหุ่น ให้สวย ๆ เป็นที่ประทับใจแขก เผื่อได้ผัวดี ๆ กับเขา เหอ ๆๆ แล้วเราไปยุ่งอะไรวะ

โอเค ไม่อยากให้คนไทย อ้วนนะ อยากให้กินอาหารย่อยง่าย ผัก ผลไม้ ใส่ไปเยอะ ๆ นะจ๊ะ ที่รัก ทุกคน

 
Leave a comment

Posted by on April 27, 2014 in Uncategorized

 

Generally talk from OnAnong

Hola friend…

After receiving traffic day after day from Korea, I guess Sokki is wondering how am I doing, why have I not updating my blog then within few days I would definitely receiving an email from him. So I better blog before he does that. Am I right Sokki? But if you want to send then I want some pics of your lovely little girl. :D

I am very busy on my new job here in Philippines, same industry, money wise a bit better but free to run my marketing strategies and learn stuff in a shorter way. That’s very positive.

I am working closely with Korean team, my office mate even gave me Green tea 1,095 (where you have to wait 1095 days before you can pack these leaves and sell) and also Korean coffee. I gave him Thai name as Jed-ta-ryn and he gave me Korean name as Young-ja. How cool is that? :)

20140501-180734.jpg

I am now ready to jump in AEC ( Asian Economic Community) era i guess, I have name in different language too.

Korean: Young-ja Lee
Chinese: Chen Mei Yi
Thai, Laos: OnAnong
English: Annie

Moreover I am busy on my workout and diet, I think I have lost 6 kilos, from 48 to 42 kg now. I will stop the weight here but will continue to eat healthy and lose my belly :)

What am I going to do the next few months from now or until the end of the year?

I will be going to Malaysia again on 3-5 July 2014, my best friend wants me to accompany her there. I am very happy though we haven’t spend quality time since 2008.

Then I might going to Thailand with her and stay for 1 week. I am not going home though, unless I make sure that mom will not throw a baby sitting job on me. I am thinking of going to Openmind Projects Center in Nongkhai, catch up with old friend there, and if possible will help them out for Cross Culture Training as well.

I might be going freeze in Korea by the year end! But to be confirm later if going alone or going with a set of friend.

 

 
Leave a comment

Posted by on April 26, 2014 in Philippines

 

มีวันนี้เพราะส้มตำของแม่

ส้มตำ ลูกอีสาน

ส้มตำ อาหาร เหลา ที่คนอีสานบ้านเราขาดไม่ได้

โพสต์นี้ ฟรีสไตล์นะ อยากเขียนอะไรก็จะเขียน คนอ่าน ไม่อยากอ่านก็เงียบ ๆ ปิดเมล ปิดเพจไปนะจ๊ะ

มันเป็นมหากาพย์ส้มตำ ที่ทำให้เราเจริญอาหาร กินข้าวได้เยอะ ซึ่งอันนี้ไม่รู้เป็นผลดี หรือผลเสียนะ การเกิดเป็นลูกอีสานแท้ ๆ จะถูกพ่อแม่ ปลูกฝังการกินข้าวกับส้มตำตั้งแต่เด็ก สองขวบ ก็เริ่ม ซาว บักฮุ่ง ใส่มะนาว น้ำปลา มะเขือเทศให้เรากินแล้วอะ แล้วบอกเราเอาข้าวเหนียว จำ้น้ำมันด้วย กินข้าวเบิดเป็นปั้น ด้วยความที่มันเค็ม ๆ เปรีี้ยว ๆ นัว ๆ คาวมะเล่นนิดหน่อย ถ้าแม่เอามะเล่นแดงใส่ให้ แต่เราก็กินจนหมด พอโตสัก ห้าขวบ ก็เริ่ม กินใส่พริก กินกับผู้ใหญ่ พร้อมกับถ้วยน้ำเปล่า เอาไว้จุ่มมะละกอที่แม่ตำเผ็ดเกิน ลูกกินไม่ได้ แต่นางก็ไม่ยอมตำครกใหม่ให้นะ นางบอก โตแล้ว อดเอา …. นี่แม่รีบทำมาหากินใช่ไหม ต้องรีบไปเสียหญ้า สวนมันสำปะหลังใช่ไหม ไม่ใช่เพราะแม่ขี้เกียจ เกิดเป็นลูกคนอีสาน แล้วบ้านจนนี่ ชีวิต ลำบาก ชิปปปป…

ชีวิตนี้ไม่เคยมี ไม่เคยได้สัมผัสตุ๊กตากับเขาหรอก เห็นน้องเล่นอยู่ ตุ๊กตาอีหอย ตัวสูง 50 เซ็นต์ พอให้มันยืน มันจะลืมตา แต่ถ้าให้มันนอน ตามันจะปิด เหมือนตุ๊กตาผีเลยแก ไม่เคยได้จับหรอก ของเล่นแบบนี้ เสาร์ อาทิตย์ ปีนอยู่ต้นตะขบ กินหมากตะขบแข่งกับนก บ่ายแก่ ๆ แม่ไม่ให้ออกไปตากแดด ก็เล่น ขายของเฮือนน้อย เอาฝาเหล้าสูง ๆ ที่พ่อซื้อมากิน เอาตะปูตอกให้เป็นรู เหมือนที่ลวกก๋วยเตี๋ยว แล้วมัดกับก้านมะยม ซอยใบสาบเสือเป็นเส้นก๋วยเต๋ว เส้นเล็ก เส้นใหญ่ ทำได้หมด บางทีก็บาดมือตัวเองด้วย … ก็ซอยไม่เก่งอะ … เลือดใหล พี่แมร่งก็บอกให้กรูเคี้ยวใบสาบเสือนั้นแหละ แล้วพ่นใส่แผล ขิวชิป แต่ก็ทำ เพราะกลัวแผลไม่หาย แล้วกลัวแม่ด่า และห้ามเล่นขายของอีก ก็เกิดมาไม่เคยใช้ของพรรนี้ โตมาใครซื้อตุ๊กตาให้ กรูเก็บไปทิ้งหมดแหละ ไม่ใช่เพราะไม่อ่อนโยน ไม่เป็นผู้หญิงเชี่ยอะไรหรอกนะ แต่เป็นเพราะมันไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว เห็นแล้วเกะกะลูกกะตา

ตุ๊กตาอีหอย

เพราะไม่เคยมี ไม่เคยได้ ชีวิตเลยไม่เดือดร้อน ไม่เจ็บ ไม่แย ไม่ว่าชีิวิต จะมีอะไรหรือไม่มีอะไรโผล่ขึ้นมา มันก็เหมือนเมื่อ สิบ ปีที่แล้ว ยี่สิบ ปีที่แล้ว เคยมีแค่ไหน ก็มีเท่าเดิม เคยมีแค่ตัวเอง มีข้าว มีส้มตำ มีเสื้อผ้าใส่ มีที่ให้ไปเรียน ไปทำงาน ก็มีอยู่แค่นั้น ทำงานตั้งแต่อายุ 12 เป็นเด็กปั้ม เติมน้ำมันช่วงปิดเทอม เป็นเด็กล้างห้องน้ำที่ปั้ม เป็นเด็กล้างจานร้านลาบเป็ด ร้านข้าวต้ม เด็กล้างจานเกสต์เฮาส์ ก็เป็นเด็กอีสานบ้านจน ชีวิตมันก็ต้องโดนลิขิตให้ทำงานหนัก ค่าแรงเบาหวิว ให้คนแถวบ้านดูถูก ไปโรงเรียนครูก็หาว่ากรูเป็นเด็กก้าวร้าว เพราะไปทำร้ายเด็กนักเรียนชาย ป1 ทำร้ายพ่องมึงดิครู ก็มันมาแกล้งน้องสาวกรูให้ร้องไห้ทำไม กรูเป็นพี่ ถ้ากรูยังหายใจ มึงอย่าคิดว่าจะได้เตะน้องกรู ไปเรียน ม ต้น ครูก็บอกว่า หน้าอย่างกรู โตมาจะไปทำอะไรได้ คงขายหอย หายปู ขายนาผืนน้อย เจริญรอยตาม สตรีอีสาน บ้านจน โมเดล รวยทางลัดทั่ว ๆ ไปนั่นแหละ

พ่อมึงตายนะครู ถ้ามึงสามารถดูถูกผ้าขาว เด็กไม่ถึง 15 ได้ขนาดนี้ มึงมาเป็นครูได้ยังไง แต่ก็ช่างเถอะ ทุกคนที่ด่ากรูไว้อะ กรูจำชื่อ ท่องไว้ขึ้นใจเลย พวกมึงทุกคนคือแรงผลักดันให้กูก้าวไปสู่ที่สูง ให้กูข้ามพ้น วงเวียนชีวิต ที่ทุกคนอยากให้กูตกไปอยู่ในวังวนนั้น อีห่า ไม่ให้ความรู้ ไม่ชี้ทางสว่าง ทางธรรมให้แล้ว ยังจะถีบกรูลงเหวอีก ต่ำ… จริง

ในชีวิต มี ผญ คนนึงที่ฉันไม่เคยเอาชนะเธอได้เลย เธอคือ แม่ปลวกนางพญา ชีวิตนางจนและเจ็บกว่าฉันอีก นางไม่ได้เรียนหนังสือด้วย พ่อกับแม่นางบอกเรียนไปแล้วก็มีผัว ไม่ได้ทำประโยชน์ ออกโรงเรียนไปขายปลา เก็บผักบุ้ง ทำงานบ้าน หุงข้าวให้พ่อกับแม่ดีกว่า นางเลยมีผัวตั้งแต่อายุ 19 มีลูก 4 คน ผัวนางเป็นเด็กปั้ม เลื่อนเป็นคนขับรถ นางเลี้ยงพ่อ แม่ น้อง พี่ ลูกอีก 4 คน รวมทั้งลูก ๆ ของน้อง ๆ พี่ ๆ นางด้วย เขาชอบเอามาฝากนางเลี้ยงแล้วไม่ให้เงินนาง เพราะเห็นว่าที่บ้านก็มีหลังคามุง คุ้มแดด คุ้มฝน แล้วก็มีพี่้น้องเยอะดี ไม่เหงา – เอาเปรียบแม่กรูเกินไปไหมค่ะ? ลุงเป็นปลัดอำเภอ น้าเป็นเจ้าหนาที่สาธารณสุข ทำงานเป็นข้าราชการ มียศ มีเงินเดือนกันทั้งนั้น

นางมีความตั้งใจอยู่อันเดียวคือ – ลูกกูต้องได้เรียนหนังสือ ได้มีงานทำดี ๆ เลี้ยงตัวได้ ไม่ลำบากเหมือนนาง แม่เขียนได้แค่ชื่อกับนามสกุลของตัวเอง แล้วถ้าให้เซ็นต์ชื่อ นางขอ 3 นาที เพราะกว่าจะเขียนได้แต่ละตัวนางต้องบรรจงสร้าง แต่เขียนออกมาแล้ว ไก่ยังเขี่ยสวยกว่าอีก เฮ้อ…. ไปเล่นขายของรอแม่เซ็นต์ใบเกรดดีกว่า

ทุกวันนี้นางสบาย เป็นคุณนาย มีผัวเป็นคนขับรถ คนหาปลา มีลูกสาวคนโตเป็นคนรับใช้ เรียกมาทำความสะอาดบ้าน เช็ดกระจกเป็นประจำ มีบ้านหลังโต (ชนิดที่พี่เอื้องทำงานบ้าน ถูบ้าน ล้างถ้วย เช็ดกระจก ล้างห้องน้ำ ซักผ้า ตั้งแต่เช้าจนบ่าย 3 ไม่เสร็จ นางจนนั่งร้องไห้ TT) ขัดหินอ่อนรอบบ้าน เล้าไก่มุงหลังคากระเบื้อง ปลาแดก มีกว่า 20 ไห สวนยางอีก 40 ไร่ รายได้ปีละ สามแสน ใช้คนเดียวหมด สร้างโบสถ์ สร้างวิหาร สร้างบ้านให้น้อง สร้างเถึยงนาน้อย สามหลัง สร้างแล้ว สร้างอีก สร้างไปเถอะ เด๋วเงินหมด ก็ให้ลูกสาวคนเล็ก โอนให้ทีละแสน สองแสน – เกษตรพอเพียงเขาขุดบ่อ เลี้ยงปลาทำนา พออยู่พอกินไปวัน ๆ นะ เขาคิดกันหลายสิบปี – แม่มีโมเดลที่เจ๋งกว่า คือการสร้างตาน้ำ (น้ำใต้ดินที่จะผุดน้ำออกมาบนพื้นโลกเองและไม่มีวันแห้ง เป็นต้นน้ำลำธารแบบนี้ไปชั่วลูกหลาน) ให้ความรู้ การศึกษา การคิดวิเคราะห์ ความแข็งแกร่ง การอ่านเกมส์ ทนต่อการเสียดสี แรงเสียดทาน ทุกชนิดบนโลกใบนี้ สุดท้ายแม่ได้ตาน้ำ ผลิตสายเงิน สายน้ำ ให้ชีวิตแม่ได้สบาย รวยแบบไม่แคร์สื่อ รวยแบบป้าคุ้มวัดซิ่ง มอไซด์มาถามว่า เจ้าคือได้บ้านหลังใหญ่แท้ ไผส่งเงินมาให้สร้างละ นางบอกเลยว่า ก็ลูกสาวคนเล็ก ป้าข้างบ้านตอยต่อว่า อ่อ ลูกสาวคนเล็กเจ้ามันได้ผัวฝรั่งติ มันคือส่งเงินมาหลายแท้ แม่บอกว่า ป่าว ลูกสาวข่อยมันทำงานเก่ง เจ้านายกะฮักก็แพง เขาก็เลยจ้างแพง ไม่ต้องมีผัว ก็รวยอยู่แล้ว ลูกข่อยนะ ^^

นางเริศมาก รวยไม่เวอร์ รวยไม่ขี้เหนียว รวยไม่ขี้โม้ โอ้อวด บุญตำมะละกอของนางที่สร้างไว้กับฉันเมื่อครั้งเยาว์วัย ถ้าแม่ไม่หัดให้ฉันกินส้มตำเผ็ดตั้งแต่ ห้า ขวบ มามัวแต่เอาใจฉัน ชีวิตฉันคงขี้แย เป็นเด็กเอ๋อ ดูดนิ้วตัวเอง แล้วเลี้ยงไม่โตสักที พอโตอยู่ ป 2 นางก็ให้ตำกินเอง นางจะซื้อเครื่อง ซื้อมะละกอมาไว้ให้ ไม่อยากกินเผ็ด ก็ไม่ต้องตำเผ็ด ไม่ต้องมาเรียกใช้งานแม่นะ ตำแหลกไหล้ก็แหลก แหลกไม่ล่ายก็เรื่องของริว แม่จะไม่ยุ่ง เวลาที่เหลือนางก็ไปทำไร่ ทำสวน หาเงินไว้เป็นทุนการศึกษาให้ลูกตอนเปิดเทอม ตอนระหว่างเรียนไง นางไม่มีเวลา มาดราม่าเยอะแยะหรอก เป็นผู้หญิงบีซี่ Business Woman อะ รู้จักปะค่ะ

ขอสู้ชีวิตให้ได้แค่ครึ่งเดียวของแม่ก็พอค่ะ อีกครึ่งเป็นของผัวในอนาคตที่มันต้องทำถ้าหาได้

การกินส้มตำมันก็สอนเรานะค่ะแม่ ถ้าไม่ใส่พริกเลย เราก็ต้อนทนเหม็นคาวมะเขือเทศ

ถ้าพริกพอดี น้ำปลา น้ำตาล ปลาร้า มะนาวก็ต้องพอดีด้วย ถึงจะอร่อย ถ้าได้ใส่มะกอก ถือว่าเป็นสวรรค์ ตอนกินน้ำตามนี่หวานคอที่สุด แต่มะกอก มันก็ไม่ได้มีทุกวันตลอดปี มันมีมาแค่บางช่วงบางตอนเท่านั้น

ถ้าพริกเยอะไปก็เผ็ดมาก กินไปน้ำตาก็ไหล ขี้มูกก็ใหล กินแล้วไม่สวย แสบท้อง

ลูกอีสานทุกคนจำไว้นะครับ ทุกอย่างทำให้พอดี มากไป น้อยไป ชีวิตมึงลำบากแน่ครับ ฮ่า ๆๆๆๆ จบเรื่อง ส้มตำของแม่ ด้วยประการฉะนี้แล

ขายของดีกว่า มีน้ำปลาร้าอิมพอร์ทจากร้านแดงแหนมเนือง หนองคาย ใครจะเอา ก็มาเอา เหลือสองขวดที่ห้อง ^^

 
Leave a comment

Posted by on April 6, 2014 in Uncategorized

 
 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 27 other followers